
Niet bepaald een doorsnee huisje-boompje-beestje gezin, maar boeiend vind ik het beslist wél deze compacte vader-dochter combinatie. Gevolg van een vroegtijdig opgesplitst familieleven, in tal van landen van de Westerse wereld een fenomeen sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw. De 20ste eeuw, wel te verstaan. Dat leidt voor de huidige jonge generatie nogal eens tot een royale keuze uit vaders, moeders, zusters, broers, opa's, oma's, ooms, tantes, neven en nichten. Vaak dus geen directe bloedverwanten, maar dat mag de pret niet drukken. De meeste kInderen zijn flexibel en zijn in staat de meest ongewone familiesituaties moeiteloos accepteren. Gelukkig maar.
Werken aan mijn familiekroniek vind ik steeds interessanter en bevredigender worden. Het scherpt mijn geheugen en dwingt regelmatig tot het stellen van vragen aan mijzelf, familie, vrienden en kennissen. Ook moet ik regelmatig zoekmachines en andere bronnen raadplegen om historische feiten op te diepen. Overigens is deze kroniek vooral bedoeld voor mijn dochter Brontë. Tegen de tijd dat ze interesse krijgt in haar en en dus ook mijn afkomst/achtergrond zal ik de spreekwoordelijke pijp wel aan Maarten hebben gegeven en kan haar niet meer wijzer maken. Via deze site kan ze dan hopelijk nog iets te weten komen. Sommige zaken blijven afgeschermd, maar uiteraard erft ze de geheime code. Lang leve de notaris!
Foto: Brontë Victoria Gravenberch viert haar negende verjaardag, 18 maart 2010.
"Children know nothing about their parents or about their own lives. Facts are the last thing you learn about your family. By the time you learn, you're no longer their child."
Joyce Carol Oats
MAN CRAZY (1997)
